Chrisje (60) vertelt over haar reis in Margriet
Chrisje (60) in Margriet: haar wandelreis met ons in Portugal
Chrisje kwam vorig jaar mee op wandelreis in de Serra do Açor en de Serra da Estrela. Ze vertelde haar verhaal aan Margriet, een van de bekendste vrouwenbladen van Nederland, dat al sinds 1938 verschijnt. Journaliste Bridget Koch, die zelf ook ooit met ons mee op reis kwam, schreef het op. We zijn er heel dankbaar voor. Hier een greep uit het artikel.
Leegte na het pensioen
Chrisje ging vervroegd met pensioen. De vrijheid waar ze naar uitkeek, voelde in het begin vooral leeg.
“Plots viel die hele ratrace weg en bleef ik achter met mezelf. Ik voelde dat ik uit mijn comfortzone moest komen.”
Chrisje in Margriet
Kies nu eens voor jezelf
Op Instagram zag ze onze advertentie voor een wandelreis vanuit ons off-grid natuurhuis. Ze had nog nooit alleen gereisd en twijfelde, tot haar zoon zei dat ze nu eens voor zichzelf moest kiezen. Daarna belde ik haar op vanuit Lapland.
“We hadden zo’n warme, open babbel dat ik daarna meteen mijn vlucht heb geboekt.”
Chrisje in Margriet
Toen ze op de luchthaven in Portugal aankwam, begroetten we elkaar alsof we oude vrienden waren. Een andere deelnemer vroeg zelfs of we elkaar al kenden.
“Die klik was er gewoon vanaf het eerste moment.”
Chrisje in Margriet
Het leek wel Peru
Met het witte busje reden we naar onze vallei in de Serra do Açor. Het landschap verraste haar.
“Ik wist niet dat Portugal zó mooi en groen was. Soms leek het bijna Peru met al die terrassen in de bergen.”
Chrisje in Margriet
Samen aan tafel
We sliepen in ons eenvoudige natuurhuis en aten elke avond samen. Daar ontstonden de mooiste gesprekken.
“Iedereen kwam daar met zijn eigen rugzakje en toch voelde je veel herkenning bij elkaar.”
Chrisje in Margriet
Een val, en echt gezien worden
Tijdens een wandeling viel Chrisje van een smal pad tussen de braamstruiken. Later in de week wilde ze, ondanks haar pijnlijke knie, mee naar de top van de Serra da Estrela. Ik vond het pad te glad en heb haar gevraagd om niet mee te klimmen. We reden samen met het busje naar boven, zodat ze toch op de top kwam.
“Hij voelde zonder veel woorden aan wat ik nodig had. Dat iemand zegt: je hoeft jezelf niet te forceren, het is oké zoals het is… Dat raakte mij diep.”
Chrisje in Margriet
De rust van het wandelen
Wat haar het meest bijbleef, was de rust die het wandelen haar gaf.
“Ik leefde daar veel bewuster. Tijdens het wandelen valt alle ruis weg. Je bent gewoon bezig met stappen, ademen, kijken en voelen.”
Chrisje in Margriet
Heimwee
Thuis bleef er een leeg gevoel hangen. Haar zoon zei het hardop: ze had heimwee.
“Het was echt een ijkpunt voor mij. Op 60-jarige leeftijd nog zoiets meemaken… dat had ik nooit verwacht.”
Chrisje in Margriet
Dank je wel, Chrisje, om je verhaal te delen. En dank je wel voor de leuke tijd samen in de bergen: de gesprekken aan tafel, het lachen onderweg en de mooie momenten op de paden. Ook dank aan Bridget, om het zo mooi op te schrijven.
Groetjes,
Lowie
Bron: Bridget Koch, “Chrisje (60): ‘Ik dacht dat pensioen vrijheid zou zijn, maar eerst voelde ik vooral leegte’”, Margriet, 12 juni 2026. Lees het volledige artikel op Margriet.nl.
Zelf de rust van de bergen voelen?
Wandel mee door de Serra do Açor en de Serra da Estrela, alleen of samen.
